NOx sensörleri ve O₂ sensörleri aynı bileşen değildir; işlev, kurulum yeri ve çalışma prensibi açısından önemli ölçüde farklılık gösterirler.

Temel farklılıklar şunlardır:
**Farklı İşlevler**

**O₂ Sensörü (Oksijen Sensörü):** Öncelikle egzoz gazındaki *oksijen konsantrasyonunu* izlemek için kullanılır, Motor Kontrol Ünitesinin (ECU) yanma verimliliğini sağlamak ve CO ve HC emisyonlarını azaltmak için hava-yakıt oranını düzenlemesine yardımcı olur.
**NOx Sensörü:** Egzoz gazındaki *azot oksit (NOx) içeriğini* tespit etmek için özel olarak tasarlanmıştır; NOx emisyonlarını azaltmak için üre enjeksiyon miktarını kontrol etmek üzere kullanılan Seçici Katalitik İndirgeme (SCR) sistemlerinin kritik bir bileşenidir.
**Farklı Çalışma Prensipleri**

O₂ sensörü, oksijen konsantrasyonundaki farka göre bir voltaj sinyali üretir (örneğin, zirkonya tipi); çıkış sinyali tipik olarak 0.1 ila 0.9V arasında değişir ve hava-yakıt oranının 14.7:1 stokiyometrik idealinden sapıp sapmadığına dair geri bildirim sağlar.
Buna karşılık, NOx sensörü, daha karmaşık elektrokimyasal veya optik yöntemler kullanarak NO ve NO₂ gibi belirli azot oksitlerin konsantrasyonlarını ölçer; sonuç olarak, daha karmaşık bir yapıya sahiptir ve daha yüksek maliyetler gerektirir.
**Kurulum Yeri ve Sistem İlişkisi**

O₂ sensörleri tipik olarak üç yollu katalitik konvertörün *hem öncesine hem de sonrasına* takılır (kapalı döngü kontrolü için ön sensör, katalitik verimliliği izlemek için arka sensör kullanılır).
NOx sensörleri çoğunlukla dizel araçların SCR sistemlerinde veya üst düzey benzinli araçlarda bulunur; arıtma işleminin etkinliğini izlemek için tipik olarak *katalitik konvertörün öncesine ve/veya sonrasına* yerleştirilir.
**Uygulama Kapsamı**

O₂ sensörleri, elektronik yakıt enjeksiyon sistemlerine sahip hemen hemen tüm araçlarda *standart bir özelliktir*.
NOx sensörleri öncelikli olarak Çin IV (Ulusal IV) emisyon standartlarına veya daha yükseklerine uyan dizel araçlarda - veya seçilmiş yüksek performanslı benzinli araçlarda - bulunur.